هر چند آرامي            اما صداي تو
هر لحظه مي آيد         از واژه هاي تو
با من سخن گفتي        از رود از دريا
از جاده ي امروز       از مقصد فردا
گاهي مرا بردي         تا شهر رويا ها
گاهي به من گفتي       رمز حقيقت را
تو برکوير دل          چون شعرباراني
تو اهل دانش را        چون باغ و بستاني